Γάλλιο

Το 1871, η ύπαρξη του γαλλίου προβλέφθηκε για πρώτη φορά από τον Ρώσο χημικό Dmitri Mendeleev και ονόμασε το στοιχείο εκα-αλουμίνιο.

Το γάλλιο ανακαλύφθηκε φασματοσκοπικά από τον Γάλλο χημικό Paul Emile Lecoq de Boisbaudran το 1875 από το χαρακτηριστικό του φάσμα κατά την εξέταση δείγματος σφαλερίτη.

Αργότερα το ίδιο έτος, ο Lecoq απέκτησε το ελεύθερο μέταλλο με ηλεκτρόλυση του υδροξειδίου του σε διάλυμα υδροξειδίου του καλίου.

Το γάλλιο βρέχει γυαλί ή πορσελάνη και σχηματίζει ένα λαμπερό καθρέφτη όταν βάφεται σε γυαλί.

Χρησιμοποιείται ευρέως στην πρόσμειξη ημιαγωγών και στην παραγωγή συσκευών στερεάς κατάστασης όπως τρανζίστορ.

Κράματα γαλλίου με χαμηλό σημείο τήξης χρησιμοποιούνται σε ορισμένα ιατρικά θερμόμετρα ως μη τοξικά υποκατάστατα υδραργύρου.

Το αρσενίδιο γαλλίου είναι ικανό να μετατρέπει απευθείας την ηλεκτρική ενέργεια σε συμφωνή φωτεινή ακτινοβολία.